„Solaris” S. Lem

Praca dyplomowa przygotowana pod kierunkiem dr. hab. Ryszarda Melliwy, prof. ASP

 

Projekt scenografii filmowej i kostiumów do powieści „Solaris” Stanisława Lema.

  • Założenia koncepcyjne (skrót):

Brak konkretnego umiejscowienia w czasie – opowieść uniwersalna. Scenografia staje się środkiem przekazu idei. Ma być światem zmieniających się, fałszywych, nieostrych perspektyw; synonimem braku jednej prawdy i zarazem odpowiednikiem wielu zmultiplikowanych wersji, fałszywych kopii. W mojej koncepcji z trudem rozróżniamy rzeczywistość od projekcji. Balansujemy na granicy snu i szaleństwa. Stąd pojawiają się układy luster, okien, teleskop, imitacje postaci, sztuczność, wykrzywiony świat.

Struktura obcej materii obecnej na planecie Solaris powstała na bazie mikroskopowych obrazów komórek. Ich skupisko stało się fundamentem do stworzenia osobliwych konglomeratów. Kompilacja tych form, ma być widoczna przez okna stacji Solaris. Zdecydowanie ważnym dla mnie ujęciem, które powinno się znaleźć w filmie jest obserwacja przez człowieka fuzji tej struktury, na jego oczach ma przekształcać się w jeszcze bogatszą formę. Całość materii obecnej na Solaris ma sprawiać wrażenie] ciągłej metamorfozy. Nie wiadomo czy struktura się rozpada, czy buduje.

Ważnym dla mnie aspektem przedstawienia zbliżeń wyżej wymienionych struktur jest stworzenie metafory oglądania „mikrokosmosu” w formie makro. Myślę tutaj o takim skonstruowaniu obrazu, aby kompozycja okna w zestawieniu z widokiem na zewnątrz przypominała okular mikroskopu, który obrazuje nam powiększony obraz preparatu.

Cały film odbywa się w przestrzeniach zamkniętych. Jest to celowe działanie mające na celu odizolowanie głównych bohaterów od rzeczywistości, która ich do tej pory otaczała. Dodatkowo pogłębia to poczucie klaustrofobii. W scenografii celowo umieszczam w trudno dostępnych miejscach drzwi, tworzę labirynty, ponieważ obca forma inteligencji nieprzerwanie manipuluje głównymi bohaterami. Co więcej, oni sami próbują się wzajemnie od siebie odseparować, ponieważ boją się kolejnych konfrontacji z kimś, czymś czego nie znają, w obawie przed kolejną porażką i zawodem. W całym zatraceniu nie potrafią odgadnąć czy stojący przed nimi człowiek jest człowiekiem czy obcą istotą, która chce ich wykorzystać.

  • Projekt przeze mnie przygotowany przeznaczony jest do realizacji filmowej. Całość scenografii zostanie zbudowana w studiu filmowym. Większość elementów, z których zbudowana jest stacja to elementy odtworzone imitujące faktyczne wyposażenie baz kosmicznych.

Solaris – materia obcej formy

Tryptyk "Solaris'


Scenografia – pomieszczenia

Hala główna stacji - strop

hala główna stacji – strop

Hala główna - widok z perspektywy głównego bohatera

hala główna stacji – wizualizacja z perspektywy głównego bohatera

Korytarz stacji

korytarz

Kabina Snauta

kabina Snauta

Kabina Snauta (detal drzwi)

kabina Snauta (detal drzwi)

Kabina Gibariana

kabina Gibariana

Radiostacja (widok na materię Solaris)

Radiostacja – widok na materię Solaris

Laboratorium (odbicie głównego bohatera)

Laboratorium (odbicie głównego bohatera)

Laboratorium

Laboratorium

Teleskop

Teleskop

Kabina Krisa (widok panoramicznego okna)

kabina Krisa


Scenografia – rzuty

Rzut stacji (poziom 0)Rzut Stacji (poziom -1, +1)


Kostiumy

Kris

Harey

Santorius

Snaut